موسیقی

استاد وحید قاسمی ستاره درخشان قاسمیان

این هنرمند بلند آوازهء جوان افغانستان نواسه استاد محمد قاسم افغان است، پدرش استاد یوسف قاسمی بوده و در سال ۱۳۳۹ خورشیدی در کابل بدنیا آمد.
وحید قاسمی تعلیمات ثانوی را در لیسه عالی نادریه و تحصیلات عالی را در رشتهء زبان و ادبیات دری در دانشکدهء ادبیات دانشگاه کابل در سال ۱۳۶۴ خورشیدی بپایان رسانیده است. وی موسیقی شرقی را نزد پدر هنرمندش، موسیقی غربی را در اثر کنجکاویها و تلاش و کوشش ها و مطالعات پیگیرش در علم موسیقی از کتب و تجارب و ارتباطات با دانشمندان این فن آموخته است.
وحید قاسمی جوان با علاقه و عمیق در مسلک موسیقی می باشد. او اساس آواز خوانی های خود را از شیوهء پدر کلانش فرا گرفته است و نوری را که هم اکنون روشن ساخته است در واقع ادامه آن نوریست که، آباء و اجدادش قبلا در خرابات مرکز افغانستان آنرا روشن ساخته بودند.
وحید قاسمی هنرمند مبتکر و نوآور است با آنکه پیروی از سبک استاد قاسم را می نماید نو پردازیها و ابتکارات نوی را نیز در آن سبک وارد کرده و این نو اوری ها بیانگر استعداد و قابلیت وی در این  زمینه می باشد. با آنکه همه فرزندان استاد قاسم افغان از هنر موسیقی بهره وافی و کافی داشتند این هنرمند یگانه میراث بر این فامیل بزرگ با نام و نشان موسیقی افغانی می باشد.
وحید قاسمی این مسلک شریف را قاطعانه دنبال می نماید و به سبک های گذشتگان آب و تاب و رونق خاص بخشیده و بسی روش های خاص را در موسیقی به بازسازی گرفته است.
وحید قاسمی همان شیوهء جد بزرگش را در بازسازی آهنگ های افغانی میلودی های خالص افغانی بکار گرفته است. این هنرمند گرامی باری در بارهء کارکرد هایش چنین به صحبت نشسته است:
« نخست از همه باید بگویم که کار های من در موسیقی اساس و بنیاد شرقی افغانی دارد. و شیوه کارم به لطف ایزد متعال مورد پسند مردمم، دوستانم و هنرمندان عزیز ما واقع شده است.
زیاد ترین بخش کار هایم را آهنگسازی و نظیم موسیقی چه برای هنرمندان با سابقه و چه هم تازه کار تشکیل میدهد از این لحاظ شیوه ایکه بر گزیده ام با جرئت می توانم بگویم که علاقمندان و دوستداران زیادی دارد. یکی از برجسته ترین ویژه گیها کار مرا باز سازی و تنظیم آهنگهای محلی و فلکوری تشکیل می دهند که آنها را نظر به عشقی که به این موسیقی اصیل دارم و از سوی دیگر بخاطر زنده نگهداشتن و ثبت آنها انجام می دهم. و اگر اهداف و خطوط پرنسیپی کار هنری خود را خلاصه بسازم در سه اصل عمده متمرکز می شوند:

۱- تلاش بخاطر حفظ وحدت اجتماعی میان هموطنانم ( در درک و آشنائی متقابل از موسیقی یکدیگر بحیث یک پدیده فرهنگی که میشود گفت ثروت معنوی و حق همه باشندگان افغانستان بوده) ، تشکیل می دهد _ که دراین راستا انتخاب اشعار در کار آهنگسازی و آواز خوانی من یکی از نمونه های آن می باشد.
۲- تلاش حداکثر من در تنظیم آهنگها برای حفظ اصالت های موسیقی افغانی.
۳- تلاش بخاطر شناسایی موسیقی اصیل کشور در شرایط زندگی بیرون از کشور، زیرا بسیاری از مردم ما و حتی هنرمندان ما موسیقی خارجی می شنوند، البته این کار بدی نیست که موسیقی خارجی بشنوند ولی نخست باید موسیقی خود را بشناسند و درک کنند سپس موسیقی خارجی را بطر مقایسوی بشنوند و تفاوت های آنرا با اساسات موسیقی ما درک کنند بویژه آنانیکه به دنیای موسیقی تازه روی آورده اند.
از کار های بیرون از کشورم در غربت جدا از کار های آواز خوانی خودم یکی هم آهنگسازی به عده زیادی از هنرمندان موسیقی کشور ما می باشد که فشرده از آنها را برای خوانندگان محترم یادآوری می نمایم.


برای خودم تنظیم کست های شنیداری (تیپ) بنامهای « شب دعا، وطندار»، کست تصویری «قصه شیرین»، سی دی های« جانانه، دنیای فانی، مرجان و آئینه» که هنوز به بازارعرضه نشده است. برای ظاهر هویدا کست «خاک خشک»، برای فیض کاریزی سی دی «جان مادر»، برای احمد طاهر سی دی «مرجان» برای سید عمر سی دی « دختر زرگر»، برای شفیق شامل « زمزمه باران»، برای مریم وفا «ناز» برای سیرعزیزی سی دی «لیلی» و آهنگهایی برای حبیب قادری ساخته ام. و کار های که روی دست هستند، عبارت اند از تنظیم سی دی برای شاه ولی از آهنگهای خودشان، سی دی برای نعیم پوپل و سی دی برای خانم ژیلا می باشد و کار هایی یما لودین روی دست است. و در این تازگی ها موسیقی متن فلم « نیلوفر در باران» را که از ساخته های کارگردان موفق کشور همایون کریم پور در فرانسه می باشد ( که به تازگی به نمایش گذاشته خواهد شد) تهیه کرده ام و یگانه آهنگ آنرا نیز خود سروده ام. ( اقتباس از مجله تابش، کانادا) وحید قاسمی می گوید: « من از دیر بدینسو بی آنکه با قصد یا تقلید دست بکار شده باشم، ناخود اگاه به شویه دست یافته ام که تا جایی میشود گفت ادامه همان مکتب است، اما با این اختلافات که کار های من در شرایط کیفی جدید و تاریخی و با روشهای ویژه خودم انجام می پزیرند. که همین آهنگ «چه مداداری» یکی از نموده های آنست، در مورد اثار و امثالهم بگویم که من کوششی بخرچ داده که متن را، چیزیکه در پارچه موسیقی بسیار مهم است و آنرا تصنیف می نامند، در سادگی بیان با کار برد واژه ها و کلمات عام فهم برای درک و احساس شنونده از یکسو و از سوی دیگر دادن یک تصویر آهنگین از زندگی عملی و مروج به شنونده ارائه کنم. و در همین رابطه پیام من برای تصنیف سازان و شاعران محترمیکه آرزو دارند اشعار شان در قالبهای موسیقی درآید، اینست که اشعاری با بیان ساده و عام فهم و در خور زندگی عملی مردم ما البته با محتوا و پیام بلند بیافرینند، تا باشد که موسیقی و شعر هر دو در پرورش ذهن و احساس اجتماعی شنوندگان ما کار مفیدی باشد.» (از مجله تابش)
وحید قاسمی ازجمع خراباتیان با سواد بوده اشعاری را که به آواز می خواند بمانند استاد قاسم بزرگ و استاد نتوی بزرگوار صحیح و درست می خواند و چون خودش ادیب می باشد به ادبیات فلکوری و دوبیتی های وطنی علاقهء فراوان دارد و همه خواندن های محلی ولایات را جمع آوری نموده بر آنها کار کرده نوآوری هایی را نیز بر آن آورده و رونق خاصی بخشیده است.
وحید قاسمی در میان اهل خرابات و خارج از آن محبوبیت فوق العاده برخوردار است و امروز چراغ نورانی قاسمیان بشمار می رود.

گرفته شده ازکتاب:ساز و آواز در افغانستان
مولف:داکتر عنایت الله شهرانی